قانون و منع انجام سزارينهای انتخابي؛ قانون و سزارين نگرانی در مورد تاثير افزايش جهانی سزارين انتخابی بر ميزان مرگومير و اهميت خطراتی که سلامت مادر و نوزاد را تهديد میکند، باعث شده تا کارشناسان بهداشتی نسبت به افزايش سزارينهای انتخابی هشدار دهند. براساس آمارهای مستند، در دهه گذشته انجام زايمان به روش سزارين افزايش قابل توجهی داشته و در بعضی نقاط جهان به بيش از 50 درصد کل زايمانها رسيده و اين در حالی است که ميزان اورژانسهای مامايی افزايش نداشته. در ايران نيز ميزان زايمان سزارين به حدود 35 درصد میرسد و درمجموع سه تا چهار برابر استاندارد جهانی در کشورمان سزارين انجام میشود. در اين بين نگرانی در مورد تاثير افزايش جهانی سزارين انتخابی بر ميزان مرگومير و اهميت خطراتی که سلامت مادر و نوزاد را تهديد میکند، باعث شده تا کارشناسان بهداشتی نسبت به افزايش سزارينهای انتخابی هشدار دهند و پيامدهای اين روند را مورد بررسی قرار دهند. يکی از علل افزايش ميزان زايمان سزارين، افزايش تنوع و گوناگونی در اندازه لگن مادر و سر و جمجمه جنين در فرايند تولد است. به عبارتی در گذشته زايمان سزارين فقط در شرايط اضطراری و در صورت وجود مشکل طبی انجام میشد. به عنوان مثال يکی از اين موارد، زايمان سزارين در وضعيتهای نامناسب جنينی از جمله وضعيت بريچ است که بين سه تا چهار درصد بارداریها را شامل میشود. بنابراين در چنين وضعيتی، سزارين ايمنتر از زايمان طبيعی است. در نظر عموم مردم و در متون پزشکی، درخواست مادر به عنوان يکی از حقوق اساسی هنگام زايمان در نظر گرفته میشود؛ به شرطی که مادر کاملا از خطرات آن آگاه باشد. مثلا ترس از درد زايمان، ترس از ايجاد اختلال عملکرد جنسی بعد از زايمان طبيعی، تصور راحت بودن زايمان سزارين و... از جمله عواملی هستند که زايمان سزارين انتخابی توسط مادر را رقم میزنند اما طبق قوانين اخلاق پزشکی هيچ متخصص زنان و زايمانی مجاز نيست که خانم باردار را به انجام زايمان سزارين انتخابی تشويق کند. براساس قوانين پزشکی، زايمان طبيعی به عنوان شيوه انتخابی زايمان در نظر گرفته شده است و در صورت انجام سزارين بايد دليلی محکم و علمی برای آن وجود داشته باشد و اصل سودرسانی و عدم ضرررسانی در انجام زايمان لحاظ شود. در عين حال، قوانين اخلاق پزشکی، پزشک را ملزم میکند تا همه مراحل زايمان و شرايط احتمالی را برای خانم باردار توضيح دهد تا وی بتواند بهترين انتخاب را در نوع زايمان خود داشته باشد اما در صورت نبود توجيه برای انتخاب نوع سزارين، پزشک موظف است خانم باردار را از تصميمی که گرفته، منصرف کند و تصميم وی را ملاک نوع زايمان قرار ندهد. قبل از انتخاب شيوه زايمان بايد به دو سوال پاسخ داده شود. آيا زن باردار فقط به علت منفعت احتمالی برای جنين سزارين را میپذيرد؟ آيا متخصص زنان و زايمان، سزارين را فقط به دليل سود مالی انجام میدهد و لزومی برای انجام سزارين نيست؟ در صورتی که جواب اين سوالها مثبت باشد، اخلاق پزشکی قادر است با پزشک برخورد کند چرا که ممکن است سلامت زن باردار و جنين به خطر بيفتد. منبع خبر: http://www.hamshahrimags.com/NSite/FullStory/News/?Id=8928 |